„Lalka” Bolesława Prusa to jedna z najciekawszych polskich powieści pozytywistycznych. Jeśli chodzi o galerię postaci, jest to przede wszystkim zderzenie dwojga bohaterów w utworze Lalka- Stanisława Wokulskiego oraz Izabeli Łęckiej. Oboje należą do najciekawszych postaci w historii polskiej literatury pięknej, oboje jednak zapisali się w niej na swój sposób. Stanisław Wokulski to prawdziwy człowiek czynu – to, co dla innych wydaje się niemożliwe, on stawia sobie za cel i osiąga. Pomimo niesprzyjającego pochodzenia zdobywa wszechstronne wykształcenie, po czym bierze udział w Powstaniu Styczniowym, by następnie po ożenku pomnożyć wielokrotnie majątek rodziny swojej żony, za sprawą swojego zmysłu do interesów. Sukcesy osiąga również na polu naukowym. Jedyne, czego nie udaje mu się zdobyć, to właśnie Izabeli Łęckiej, jednak zabiera się do tego jak prawdziwy myśliwy. Wokulski to postać, której nie da się jednoznacznie przypisać do bohaterów romantycznych lub pozytywistycznych. Miota się pomiędzy tymi dwiema opcjami i nawet w finale powieści ta kwestia nie zostaje rozstrzygnięta. Jeśli chodzi o Izabelę Łęcką, jej życiorys jest zdecydowanie odmienny. Przepiękna dziewczyna w „Lalka„, która od dziecka była rozpieszczana i adorowana, wyrosła na wprawdzie przemiłą, jednak zapatrzoną w swój własny świat i choć ceni sobie bardzo zainteresowanie mężczyzn, odrzucającą wszelkie poważniejsze zaloty kobietę. Jej kaprysy i traktowanie mężczyzn z góry sprawią, że przestaną o nią zabiegać, co w obliczu niewiadomego losu Wokulskiego, który przepada bez wieści, skłania ją do wstąpienia do klasztoru.Fla
postaci-kobiece.pl
Thursday February 23rd 2012









